Bylica piołun

Inne polskie nazwy: piołun, piolunek, połyn, poleń, psia ruta, wermut, absynt, piolin polny. Skąd pochodzi i gdzie jej szukać? Jest to roślina klimatu umiarkowanego, zawleczona do Ameryki Północnej i Południowej. Często uprawiana jest w zachodniej Europie. Występuje w całej Polsce na nieużytkach, przydrożach, miedzach i rumowiskach. Dość pospolity chwast pól i ogrodów, lubiący glebę zasobną w wapń i azot. Na zbyt żyznej glebie zatraca zapach i gorycz. Chętnie rośnie na miejscach zapromieniowanie. Typowe cechy rośliny Jest to bylina o wysokości 30—120 cm, silnie rozgałęziona, szaro, jedwabiście kutnerowata. Korzeń palowy, niekiedy może wytwarzać również rozłogi nadziemne.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Hej, bardzo serdecznie chciałbym zaprosić Cię do lektury mojego bloga, który poświęcony jest mieszkaniom. Mam nadzieję, że czas tu spędzony nie będziesz uważał za zmarnowany, a wręcz odwrotnie, za bardzo dobrze spożytkowany!
© Wszelkie prawa zastrzeżone