Substancja po wysuszeniu lub zagotowaniu ulega rozpadowi

Liście i młode pędy posiadają m.in. niezbędne substancje aktywne oraz kwas pruski. We wszystkich częściach świeżej rośliny występuje też typowy związek — glikozyd sambunigryna, która posiada właściwości toksyczne. Substancja ta po wysuszeniu lub zagotowaniu ulega rozpadowi, tracąc wspomniane właściwości. Na granicy magii i wiedzy Dziki bez czarny zaliczany jest do najstarszych roślin leczniczych. Przypisywano mu także wiele innych, wręcz cudownych właściwości. Dużym zainteresowaniu tą rośliną świadczą już wykopaliska z epoki kamiennej. Znany był też w starożytności. U naszych germańskich sąsiadów należał do drzew „świętego gaju” traktowany był jako „drzewo życia”. Plemiona słowiańskie uważały dziki bez za środek na febrę. Chronił przez cały rok przed tą chorobą, tylko wówczas jednak, gdy kwiaty zostały ścięte w dniu 24 czerwca, o godzinie 12-tej, a następnie usmażone i zjedzone.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Hej, bardzo serdecznie chciałbym zaprosić Cię do lektury mojego bloga, który poświęcony jest mieszkaniom. Mam nadzieję, że czas tu spędzony nie będziesz uważał za zmarnowany, a wręcz odwrotnie, za bardzo dobrze spożytkowany!
© Wszelkie prawa zastrzeżone